در آغاز سال شمسی،

بهار و بیداری همان قدر به هم نزدیک اند، که عشق و باخبری.

وقتی عطر بهار از پس دیوار ضخیم زمستان در جهان می پیچد،

بیداری اولین تحفه یی ست که به انسان و طبیعت می رسد.

و چون عشق در گرمخانه ی دلها می نشیند، باخبری از رازهای مگوی خلقت،

شیرین ترین دستاوردی ست که به بار می نشیند.

زمین، در التهاب تولدی دوباره، پوست می اندازد و رنگ عوض می کند.

عریانی زمستان، در پیراهن بهار پنهان می شود. و رنگین کمانی از تغییر و تکامل،

در نمایشگاه بزرگ طبیعت جلوه می کند.

ما پشت به دیروز و رو به فردا بیدار می شویم، و سعی می کنیم در کاروان

عاقبت بخیرها و رستگاران ثبت نام کنیم.

شاید فردا روز دیگری باشد...